Mors Kochanski “Bushcraft” wstęp

Zaczynamy nasz cykl recenzji książek poświęconych tematyce bushcraftu i survivalu. Na pierwszy ogień bierzemy książkę przez wielu uważaną za biblię leśnej wiedzy. Mowa oczywiście o wydawnictwie “Bushcraft” Morsa Kochanskiego. W odcinkach spróbujemy przybliżyć porady zawarte w tej lekturze.

Mora Bushcraft

Autor pisze, że książka ta nie powstała dla doświadczonych traperów czy ludzi, którzy spędzili w lesie większość życia. Jest to książka dla ludzi którzy chcą zwiększyć swoją wiedzę w zakresie bushcraftu i spędzać komfortowo czas na łonie natury.

Mors uważa, że nie ma powodu aby normalny, zdrowy człowiek nie mógł żyć wygodnie w lasach północnych posiadając kilka prostych, dobrze dobranych przedmiotów takich jak m. in. kociołek i siekiera. Można też zaryzykować stwierdzenie, że z odpowiednią wiedzą można przeżyć całkiem nieźle bez tych dwóch przedmiotów. Według Morsa najważniejszą i najbardziej przydatną umiejętnością bushcraftową i survivalową jest rozniecanie ognia. Ogień ogrzewa i osusza, uzdatnia wodę i sprawia, że jedzenie jest bezpieczne do spożycia, przekształca przypadkowe miejsce lesie w dom. Ogień to niezgorszy kompan gdy jesteśmy sami w dziczy, wpatrywanie się w płomienie nigdy się nie nudzi. Posiadanie środków i wiedzy koniecznej do rozpalenia ognia w każdych warunkach w każdej chwili jest warunkiem wstępnym dla przetrwania i życia w lesie. Opanowanie sztuki rozpalania ognia ma przemożny wpływ na nasze bezpieczeństwo w terenie.

Kociołek stanowi bardzo ważny element ekwipunku. Zagotujemy w nim wodę, przyrządzimy posiłek, stopimy śnieg, z jego pomocą ugasimy ogień. W razie konieczności możemy użyć go do kopania w ziemi, stanowi też doskonały pojemnik do zbierania leśnych owoców. Picie odpowiedniej ilości bezpiecznej wody jest konieczne aby zachować sprawność ciała i umysłu. Mnóstwo pasożytów takich jak np. Lamblie ginie podczas gotowania. Gotowanie jest najbardziej efektywną i wygodną metoda przyrządzania żywności w lesie. Można sobie poradzić bez kociołka ale z pewności jego brak będzie bardzo odczuwalny.

Jeśli chodzi o narzędzia przydatne w leśnym rzemiośle najważniejszym według Kochanskiego jest siekiera. Siekiera jest najbardziej wytrzymałym i wszechstronnym narzędziem pozwalającym przygotowywać drewno na opał, budować schronienie z materiałów naturalnych oraz tworzyć wiele przedmiotów codziennego użytku. Nóż jest najmniejszym narzędziem tnącym, które należy nosić przy sobie. Jest lekki, nierzucający się w oczy i zawsze pod ręką gdy trzeba wykonać jakąkolwiek czynność leśnego rzemiosła. Nóż tak jak ogień jest wspaniałym narzędziem jeśli używany bezpiecznie i z odpowiednia wiedzą, ale ukarze nas natychmiast jeśli będziemy nieuważni i nie posiądziemy odpowiedniej wiedzy.

Używanie siekiery do powalenia drzewa jest jedną z najbardziej niebezpiecznych czynności w lesie. Piła jest uzupełnieniem, którego używanie nie niesie za sobą takiego ryzyka. Jest bezpieczniejsza, cichsza i szybsza w takich zadaniach jak porcjowanie drewna na opał.

Sznurki i wiązania są używane najczęściej w leśnym bytowaniu. Bez sznurka nie sposób obracać świdrem w łuku ogniowym, nie sposób zbudować łuk, linki wędkarskiej, sieci i wnyków. Jakaś forma wiązania konieczna jest aby związać chrust, połączyć tyczki na budowę schronienia, zbudować tobogan, sanie czy kanu. Tworzeniu sznurków to ważna umiejętność która pozwala zrobić nic do szycia z pokrzywy oraz line holowniczą z trawy.

Bardzo istotną kwestią jest możliwość pełnego i komfortowego wypoczynku w trakcie naszego bytowania. Gdy pogoda jest łagodna, w zasadzie gotowe łoże możemy znaleźć w suchym miejscu pod kopułą dużego białego świerku. Gdy jest zbyt zimno lub mokro ogień przyniesie ukojenie. Przy dłuższym pobycie w terenie jakaś forma schronienia będzie konieczna. Pozwoli ochronić się przed zmienną pogodą i lepiej wykorzysta ciepło ognia.

Surowe materiały wykorzystywane w bushcraftcie to dostępne rośliny i zwierzęta. Im większa nasza wiedza tym więcej możliwości korzystania z zasobów naszego terenu. Każdy naturalny wytwór lasu ma jakieś zastosowanie.

Już niedługo kolejna część opisująca książkę Morsa Kochanskiego.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *